အဆိပ္သင့္ လူ

ေနာက္ဆုတ္ဖုိ႔ မၾကိဳးစားခဲ့ဘူး

ေျပးထြက္သြားတဲ့သူ႔ေၾကာင့္

ေခၚသံ ေအာ္သံေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔

ငါညေလးဟာ ေသြးပ်က္မေနသင့္ဘူး...



ခြင့္လြတ္ပါလို႔ မေျပာေတာ့ဘူး

အျပစ္သားအတြက္

ေတာင္စြယ္ေနကြယ္ခ်ိန္ဟာ

ေမ်ာ္လင့္ျခင္း ဆံုးရာေျမပဲ....



ရင္နဲ႔ ရင္းျပီး ရခဲ့တဲ့ ငွက္ငယ္ဟာ

ျမွားထိသြားတယ္

ေကာင္းကင္တလြားမွာ

တိမ္ညစ္ညိဳေတြ အုပ္ဆိုင္းမေနသင့္ဘူး..



ေမ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ ရုိတ္သိမ္းအျပီးမွာ

င့ါက်ီကို မီးျမိဳက္ခံရတယ္...

ပင္လယ္ေရ လိႈင္းအခ်က္ခ်က္က

ဒီမီးစကို မျငိမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူး....



ဆူးမရွိတဲ့ ပန္းတပြင့္မွာ

ငါအဆိပ္သင့္သြားတယ္....

ငါေျဖ ေလွ်ာ့မေနေတာ့ဘူး...

ငါျပဳိလဲရင္ေတာင္

သူ႔ပြင့္ခ်ပ္ မေၾကြေစရဘူး....

ျပာ

နင္ကိုယ္တို္င္ အေျဖရွာမရတဲ့
နင္ထုတ္တဲ့ ပုစာၦတစ္ပုဒ္မွာ
ငါေအာင္မွတ္မရတာပါ...
အေျဖေျပာျပီးမွ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့တဲ့
ငါ့အေမးကိုေတာ့
နင္ ဆြံအခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တယ္ေနာ္.....

အမုန္းေတြၾကားထဲ နင္အိပ္မေနပါနဲ႔
ေ၀းကြာျခင္းဆိုတာ နင္ဖန္တီးတဲ့
တံတိုင္းတစ္ခုပါ....
မျမင္ရဘူးလို႔ နင္ေျပာမယ့္အစား
နင္ေနာက္လွည့္ၾကည့္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္....

စကားေတြမွာ ဓါးသြားတပ္ျပီး
ငါ့ႏွလံုးသားကို မေဖာက္ခြဲပါနဲ႔
ငါကိုေတာ့ သနားသင့္ပါတယ္
တကယ္ဆုိ
ငါ့ဦးေႏွာက္ကို နင္စီးႏွင္းခဲ့တာ
ငါ့ဘ၀ေတာင္ ငါ့ေမ႔ခဲ့တယ္....

နင္ရွဴရွိက္တဲ့ေလေတြထဲမွာ
ငါ့အလြမ္းေငြ႔ေတြ မႈန္ေနတယ္
ေနမေစာင္းခင္ နင္အသိေျပာင္းပါဦး
နင့္ညမွာ လင္းလက္ဖို႔
ငါ့ကဗ်ာေတြကို ျပာခ်ေပးမယ္

နင့္အၾကည့္မွာ ေပ်ာ္က်သြားတဲ့ငါဟာ...
နင္ တန္ဖိုးမထားတဲ့ ျပာပါပဲ....
နင္မထင္ေပမယ့္
ငါလြင့္ပါးသြားတယ္
နင့္ သက္ျပင္းေလးတစ္ခ်က္....မွာပဲ

တစ္ခန္းရပ္.....

စကားလံုးပန္းခ်ီေတြနဲ႕ ဧည့္ခံခဲ့ဖူးတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္၀ါေလးမွာ.. ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ရင္ခုန္သံေတြ ထပ္ထပ္ခ်
အမွတ္တရေတြလဲ ခ်ိတ္ဆြဲထားခဲ့ရဲ႕.........
မုိးစက္ေတြကို ေခၚယူ
ၾကယ္ေၾကြေတြလဲ လုိက္ေကာက္ဖူးရဲ႕........
၀င္သူတလွည့္ ထြက္သူတလွည့္
ခြာခ်သြားတဲ့ ေျခရာေတြကို လဲ သိမ္းဆည္းထားခဲ့ရဲ႕..........

အဲ့ဒီ အိမ္၀ါေလးကို ကၽြန္ေတာ္
မေခၚပါပဲ ေရာက္လာခဲ့ဖူးသလို
မႏွင္ပါပဲ ထားခဲ့ရေတာ့မယ္

ခံစားခ်က္ေစရာ စီးဆင္းမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ျမစ္တစင္း ဆုိပါရင္
ေကြ႔ေကာက္ျခင္းမရွိေသာ ရိုးသားျခင္းနဲ႔
ပင္လယ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပဲရွိခဲ့တယ္.....

ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေစရာလြင့္ေမ်ာမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ
တိမ္တိုက္တစ္ခု ဆုိပါရင္
ညိုမႈိင္းျခင္းကင္းေသာ ျဖဴစင္ျခင္းနဲ႕
ေကာင္းကင္ကို ခံစားျခင္းပဲ ရွိခဲ့တယ္....

ေပ်ာ္ရာလား ေတာ္ရာလား
ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႕ အိမ္ေကာင္းကထြက္ခြာတဲ့ အခုိက္မွာ
ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္ႏိုးတဲ့ လူတစ္သုိက္ကုိ
ရင္ဘတ္ရဲ႕ ဘယ္ယြန္းယြန္းမွာ
ပံုရိပ္ေတြ ထည့္သြင္း
ကၽြန္ေတာ္ သယ္ေဆာင္သြားမိတယ္....

လူမွား

 

ဘဝ တစ္ခုပါပဲ...
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္မွာ အခါးကလဲြရင္ ျပည့္စံုသလုိ
ေန႔ရက္ေတြဟာ တိမ္ညုိေတြ လွေနမယ္တဲ့လား....

ခေရတစ္ကံုးနဲ႔ ငါ့တစ္ကမာၻလံုး ထံုမြန္းခ်င္တဲ့ေကာင္
အိမ္မက္ေတြ တပြင့္ျပီးတစ္ပြင့္
အသက္ေငြ႔မွ်င္မွ်င္ကို ၾကိဳးအျဖစ္နဲ႔ သီကံုးေနခဲ့တယ္...
ခေရေတြ ေျမခသလို
ငါ့အခ်စ္ေတြ မေၾကြက်ရဘူးလုိ႔.....

အစိမ္းသက္သက္ အေတြးအေခၚမ်ားပါပဲ
သက္တမ္းေတြ ရင့္က်က္ခဲ့တာေတာင္
ငါနဲ႕ မရင္းႏွီးခဲ့ဘူး.....

ဆႏၵေတြ လားရာတစ္ဘက္က
မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ စကားေတြ
ဦးေနွာက္ထဲက ေထြးထုတ္ထားခဲ့တဲ့ေနာက္.....

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း စကားစုေတြကို လံုးေထြးရင္း
သူ႔ကဗ်ာလွလွေလးေတြနဲ႔ ျမိဳခ်မိသူ....
ရင္ဘက္မွာ အခုေတာ့ ဗေလာင္ဆူေနရဲ႕....

အလြမ္းေတြလည္ခိုက္ခ်ိန္မွာ....
မဲ႔ျပံဳးတစ္ပြင့္ေတာင္ ေျခြေဖာ္မရသူကို...
ျပန္လာပါ လုိ႔ အခါခါ ေအာ္ျငီး.....
ပဲတင္သံေတြေၾကာင့္မ်ား သူ နားၾကားလြဲခဲ့တာလား....
အကြာအေ၀းၾကားမွာ သူက တံတိုင္းေတာင္ ျခားခဲ့သူ.....

ကမာၻပ်က္ရင္ေတာင္ ငါတုိ႔ အခ်စ္ေတြ
မျပိဳရဘူးလုိ႔ သစၥာေတြထား...
ထားသြားခဲ့တဲ့ သူမ နားမွာ ....
အသက္ဆက္ရွင္ခြင့္မရတဲ့ အခါ....
အျပစ္ေတြ မထားရက္ပါဘူး.....

ေ၀းကြာျခင္းရဲ႕ အေျဖကုိရွာတဲ့အခါ....
အခ်ိန္နဲ႕ ေနရာ ... ခ်စ္ခဲ့တာပါ မမွားခဲ့တဲ့ငါဟာ....
နင္ခ်စ္ႏိုင္မယ့္ လူသားတစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္တဲ့...
လူမွားျဖစ္ခဲ့တာ......

Tuesday, May 18, 2010

အေရာင္လြင့္တဲ့ ပံုျပင္

 

ႏွင္းရည္ေတြ ေသာက္ခဲ့ၾကတာခ်င္းအတူတူ....
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္က ပူေလာင္ေနဆဲ.......
ေသြးေအးလုိ႔ ေပ်ာက္ပ်ယ္မွာေၾကာက္တဲ့ေနာက္....
တုိးလိုေတာင္ ေထြးေပြ႔ထားေပမယ့္.....
သူမက အဓိပၸါယ္မဲ့ ေအးစက္သြားတဲ့ အခါ.......

သူမ ခ်စ္ပါတယ္ဆုိတဲ့
စိတ္ကူးလွလွကဗ်ာေတြေတာင္
ကာရံေတြ လြင့္ေပ်ာက္သြားတဲ့ေနာက္.........
တူညီ ဝတ္စံုနဲ႔ အိပ္မက္လွလွက
သူ႔ရင္မွာေနာက္ထပ္.... ေနာက္ထပ္.....
ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ .... တစ္ခ်ပ္... မဖူးပြင့္လာေတာ့ဘူး............

ဒီလုိနဲ႕ အေရာင္ေတြ ေျဖေလ်ာ့သြားတဲ့ ပန္း
ဒိုင္ယာရီေဟာင္းက ခပ္ပါးပါး ပန္ဆင္သြားတဲ့ေနာက္.......
ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္ႏိုးတဲ့ သူ႔ဆံႏြယ္ေလးကို.......
ေထြးေပြ႔ထားပါရဲ႕....
တေျဖးေျဖး... ေဝးလြင့္သြားလိုက္တာေလ..........
လိပ္ျပာေလး ပ်ံထြက္သြားတာေတြ႔လိုက္တယ္
အေမွာင္ယံည...
ဟုိး အခန္းေထာင့္က......

Saturday, August 14, 2010

ၾကယ္ ေရာင္စဥ္

အေရာင္ေတြစံုလင္တဲ့ မနက္ခင္းတိုင္းမွာ
ဒဏ္ရာေတြ ထပ္ခဲ့ရသူပါ....
ၾကယ္စင္ေလး ျဖဴလႊလႊ...
ညနဲ႕ အတူက်ရံႈးရမယ့္ ခဏတာမွာပဲ...
ငါဟာ ရင္ကြဲပက္လက္.....
တကယ္ဆုိ....
ေန႔သစ္ေတြဟာ င့ါအတြက္ သတ္ပံုမွားခဲ့တာ ၾကာျပီ....

နင္ေပးခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ဆုိး တစ္သက္စာမွာ
ငါ ဟာ ႏိုးထဖုိ႔ ပ်က္ကြက္ ခဲ့သူ
အိပ္ပ်က္ညေတြမွာ....
ျပတင္းက ေရာင္စဥ္ေလး မင္း....
အိပ္မက္ေတြ ထပ္ခင္း ေပးေနလား....
ငါ....
ပင့္သက္ေတြ ခ်....
နင္ လဲက်ရင္ေတာင္ ထူခြင့္မရေတာ့တဲ့ လက္ေတြက
ဂစ္တာငယ္ကို ခပ္ ဖြဖြ တီး
နင္ၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းေတြကို တီးတုိး ျငီးဆုိမိတဲ့ အခါ...
သံစဥ္ေတြ အလြဲလြဲ ငါ့ ရင္ခုန္သံေတြလဲ ကြဲအက္ေနခဲ့တယ္....
ငါဟာ နင့္အတြက္ အိပ္ပ်က္ည မျဖစ္ခ်င္ခဲ့သူပါ....

ေႏြက်က် ႏွင္းစိုစုိ
ငါ့ေကာင္ကင္က တိမ္ေတြကေတာ့ မဲညိုေနရဲ႕....
နင္လာမလား ခင္းထားတဲ့ ျမက္ပင္စိမ္းေတြေတာင္ ပုလဲေတြခုိ
ေမ်ာ္ေနဆဲ လိပ္ျပာငယ္ရဲ႕ အေရာင္ေတြ အိုမင္းလာေပမယ့္......
နားခုိစရာတခု က ေမ်ာ္တုိင္းလဲ ေ၀း.. ေဝးလာတယ္...
တကယ္ဆုိ ငါဟာေလ....
ငါ တန္ဖုိးထားတဲ့ ၾကယ္ေရာင္စဥ္တန္းကို
ခပ္လွမ္းလွမ္းကပဲ...  ၾကည့္ ဝံ ့ခဲ့သူပါ......

Friday, September 17, 2010

မ်က္ရည္ကန္ထဲက ေရြ႔ငါး

ညိုေနတဲ့ေကာင္းကင္ဟာ ဘယ္ေတာ့ ျပိဳက်မလဲ

မိုးျခိမ္းသံ အဆံုးမွာ ငါအိပ္မက္က လန္႔ႏိုးခဲ့ပါျပီ

လွ်ပ္စီးေတြ တစ္ဖ်တ္ဖ်တ္ထေနတဲ့ ည

အက္ေၾကာင္းတစ္ခုရဲ႕အစလား

မနက္ျဖန္ကုိေတြးေၾကာက္ရတဲ့ဘ၀မွာ

သူ႔လက္ကို ထာ၀ရ မဆြဲထားရက္ဘူး

တဲအိုပ်က္ဆိုတဲ့ သူမအိပ္မက္

အိပ္အျပန္လမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ျဖိဳဖ်တ္ခဲ့တယ္

ပ်ံလိုရာပ်ံလို႔ ငါ့ကို လြတ္ေပးခဲ့တဲ့ေနာက္

ငါဟာအေတာင္လဲ က်ိဳးေက်ရဲ႕

နင္မရွိတဲ့ေနာက္ ငါဟာ အေတာင္မဲ့တဲ့ငွက္

ေကာင္းကင္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ခြင့္ရက္လဲကုန္ဆံုး

ဒီမိုးစက္ၾကားမွာပဲ ငါႏွစ္ေျမာခဲ့ရတယ္

ေျဖသိမ့္စရာ မရွိေတာ့တဲ့ဘ၀မွာ

မွန္အိမ္ထဲက ေရႊငါး

လြတ္ေပးခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္ မမွားဘူးလို႔ ေျပာေပးၾကပါ........ ။ ။။  ။။။ ။။။။။

မီးပ်ိဳးတဲ့ လက္

ဇာတာမေကာင္းတဲ့ေကာင္

ပံုျပင္ေတြေျပာင္းေတာင္ ဇာတ္သိမ္းက ဆိုးျမဲ...

ဒဏ္ရာေတြေရတြက္ရေအာင္ သခ်ာၤမကၽြမ္းဘူး

အလိမ္အညာေတြမွ သၾကားထင္တဲ့ေကာင္

မာယာတစ္ခြက္ကို ေဖ်ာ္ေသာက္ခ်င္ေနေသးရဲ႕

တစ္က်ိဳက္ျပီးတစ္က်ိဳက္

ငါ့ရင္မွာ ဆူးနစ္သြားလိုက္ၾကာတာေလ

ေပါင္းစည္းဖုိ႔ လကၡဏာမပါတဲ့ လက္နဲ႕

ကမာၻဖ်တ္မီး ပ်ိဳးမိျပန္တယ္

ညိုမဲစြဲေနတဲ့ အတိတ္ဆိုးေတြေၾကာင့္

အတြင္းေက်ေနတဲ့ ဒိုင္ယာရီေဟာင္းကို

မီမႈန္ေတြၾကားမွာ ဒီည ငါအိပ္စက္ခြင့္ျပဳလိုက္တယ္

 

ေနာက္ဆံုး....

ပိုးဖလံတစ္ေကာင္ရဲ႕ အမွတ္သညာကို

မီးခိုးေတြ အူေနတဲ့ ေတာင္ပံတစ္စံုနဲ႕အတူ ငါရလိုက္တယ္....

မီးေတာက္

ငါဟာ နင့္ကို ကၽြမ္းေစတဲ့ မီးေတာက္တဲ့လား.....
.............................................
ဒါဆုိ တစ္ေယာက္တည္းေနပါရေစဗ်ာ...
.............................................
တီတိုးသံေတြေတာင္ ေၾကာက္လွန္႔ရတဲ့ ဘ၀မုိ႔ပါ....
.............................................

အႏိုင္ယူၾကစမ္းပါေစဗ်ာ...
.............................................
ေပျဖစ္တဲ့ဘ၀ ျငီးသံခပ္ျပင္းျပင္းကလြဲျပီး ဘာမွမဆို ၀င့္လို႔ပါ...
.............................................
ေက်နပ္ရဲ႕လား...
................................................
နင့္ေျခအေဆာင့္မွာ နိမ့္က်သြားတဲ့ ေပ်ာ့ညံ့တဲ့ ေျမသားဘ၀ပါဟာ.....
...................................................

ေျပးထြက္ပါရေစဗ်ာ........
......................................................
နင္ မဲ့ျပံဳးတစ္ခုေၾကာင့္ ငါ့ကမာၻတစ္ခုလံုး ေၾကြက်သြားလုိ႔ပါ....
................................................

ႏႈတ္ဆက္ပါရေစေတာ့ ေနာ္
...................................................
ပူေလာင္တယ္လုိ႔ နင္မစြတ္ဆြဲပါနဲေတာ့

နင့္မ်က္ရည္စက္တိုင္းကို
နင့္ထြက္သက္တိုင္းကိုေတာင္ ေၾကာက္ရတဲ့
မီးေတာက္ကေလး မလုိ႔ပါ....

ၾကယ္မဲ႕ေကာင္းကင္

သန္းေခါင္ယံည

လ မသာ ခဲ့တာ

မင္းမရွိ ကတည္းကပဲ...

ငါ့ညေတြတုိင္း ေလာင္ျမဳိက္

ေနဆယ္ဆင္းထက္

ပူေလာင္ေနခဲ့တယ္...

အထီးက်န္သူ ငါ့အတြက္

ဒီညေမွာင္ေတြက ပိုမိုက္တယ္...

ခံစားစရာ အခ်စ္တစ္ခု

ဒီရင္ဘက္ထဲမရွိေတာ့ဘူးတဲ့

အသိတစ္ခုေၾကာင့္

ငါမျပံဳးေတာ့တာ

ႏႈတ္မဆက္ပဲ ငါ့အေ၀း

နင္ထြက္ေျပးကတညး္ကပါပဲ...

တိတ္ဆိတ္တဲ့ညမွာ

အလြမ္းေတြ အေဆြးေတြ

ေသာက ဗ်ာပါဒေတြ

ဒဏ္ရာ အနာတရေတြက

တိုးတိတ္စြာ အေဖာ္ျပဳ

မ်က္ရည္တစ္စုေတာင္ ပါေသးတယ္ ....

မသိမသာ တို႔ႏွစ္ေယာက္

တစ္ေျဖးေျဖးေ၀းလာ

ပိုေ၀းမွာ ေတြးေၾကာက္တဲ့ ငါ

ၾကယ္ေၾကြျမင္တိုင္း ဆုေတာင္းမိတယ္

ဒီၾကယ္ေသေတြေၾကာင့္ပဲ

ငါ့ အခ်စ္တစ္ခု ရွင္သန္မလာခဲ့ဘူး ခ်စ္သူ...

အခုေတာ့ ငါ့ေကာင္းကင္မွာ

ၾကယ္ေတြေတာင္ မဲ႔ကုန္ျပီ...

အရာရာ ေမွာင္မိုက္ တိတ္ဆိတ္ဆဲပါပဲ

ငါလိုခ်င္တဲ့ အခ်စ္တစ္ခု နဲ႔

ငါ့အေ၀းနင္ေပ်ာ္တဲ့အခါ

ငါ့မွာ ေရြးစရာလမ္းမရွိခဲ့

ဒီ သတိရျခင္း အဆုံးမဲ့လမ္းမွာ

ငါဟာ တ၀ဲလည္လည္ပဲရွိေနခဲ့တယ္...

တိတ္ဆိတ္မႈက မင္းမူတဲ့

အေမွာင္ထုၾကား

အသက္တစ္ခ်က္.. တစ္ခ်က္ ... ရႈတိုင္း

ရင္ထဲက အသည္းခိုက္ေအာင္

နာတတ္တဲ့ ဘ၀နဲ႔ ေနသားက်ေနပါျပီ..

ငါ့အေ၀းမွာ နင္ေနေပ်ာ္ရင္

နင့္အေတြးမွာ ငါေသေပ်ာ္ပါျပီ....

အိပ္မက္ေသာက္တဲ့ ပိတုန္း

သူ....
အိပ္မက္ေတြ ကြန္ခ်က္ျပသြားတယ္
ငါ...
အိပ္မက္ မုဆိုးေပါ့
သူေဆာ့ကစားတဲ့ ခဲတစ္လံုး
ဘ၀တစ္ခုလံုး လိႈင္းတန္ဘိုးထန္သြားတယ္
ေမွ်ာ္လင့္တတ္ေနပါျပီ...
သူဘယ္အခ်ိန္ ပ်ားရည္တိုက္မလဲလို႔.....

မနက္..
ရွင္သန္ဖုိ႔ အဓိပၸါယ္ရွိလာတယ္..
ည...
သူေမွးစက္မယ့္ ငါ့ရင္ဘက္ကို အသက္ရႈမရပ္ေအာင္ထိန္းခဲ့တယ္...
နတ္မိမယ္အျပံဳးတစ္ခုအတြက္...
သူေယာင္မယ္ေတြ စြန္႔လြတ္ခဲ့ပါျပီ.....
သူမွတပါး.. အျခားျခားကေန ငါေျပးထြက္ခဲ့တယ္...
စိုးရြံတတ္ေနပါျပီ
သူ ဘယ္အခ်ိန္ အဆိပ္ ခတ္မလဲလို႔...

ပန္းတပြင့္ကို ပ်ိဳးဖို႔ ငါပိတုန္းေလးျဖစ္ရပါျပီ...
ေက်ာမွာေတာ့ ပန္းပြင့္အိပ္မက္ေတြ ေပါ့
ေတာင္ပံေတြ ျဖတ္ျဖတ္လူး
သူအနားမွာပဲ ေပ်ာ္ျမဴးေနမိတယ္.....

သူ႔ကမ္းမယ့္ ခြက္တစ္ခြက္ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါျပီ
အဆိပ္ခတ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္
သူေပးခဲ့တဲ့ အိပ္မက္မ်ားစြာအတြက္...
ရံုးကန္ျခင္းမဲ့ ေမာ့ေသာက္လိုက္ပါ့မယ္....

ပိတုန္းတစ္ေကာင္ ပန္းပ်ိဳးရမယ့္ မနက္...
သူကမ္းေပးမယ္အဆိပ္တစ္ခြက္...
ေ၀ခြဲရခက္ေနတဲ့ အဆံုးသတ္အတြက္
ပိတုန္းတစ္ေကာင္ ဘယ္ေန႔ပ်ားတုတ္ခံရမလဲလို႔ မေတြးေတာ့ပါဘူး

ငါ... အိပ္မက္ေသာက္တဲ့ ပိတုန္းတစ္ေကာင္ပါ
သူ... အိပ္မက္ေတြ နဲ႕ မွ်ားေနဆဲပါ....

ေကာင္းကင္မဲ႕ ၾကယ္

နင့္အခ်စ္တစ္္ခုကို

ေကာင္းကင္တစ္ခုလို

ေမ်ာ္လင့္ထားတဲ့ေကာင္...

ငါ့အခ်စ္ကိုၾကယ္တပြင့္လို

နင့္ေကာင္းကင္ယံမွာ

ထြန္းလင္းခ်င္တဲ့ေကာင္....

ငါ့ညေတြမွာ လမသာရင္ေတာင္

နင့္ဘ၀မွာ လမ္းျပၾကယ္အျဖစ္

ေတာင့္တခဲ့တဲ့ေကာင္....

တကယ္တမ္းက်ေတာ့

နင့္အနား ငါရွင္သန္ခြင့္မရ

ေကာင္းကင္မဲ့တဲ့ ၾကယ္တပြင့္ဘ၀နဲ႔

ငါေၾကြလြင့္ခဲ့ရင္ေတာင္

ေမွ်ာ္သူမရွိ ဆုေတာင္းသူနတၳိ

ငါရွင္သန္ခဲ့မွန္းေတာင္ နင္မသိပဲ

ငါငိုခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္ သမုဒၵရာေအာက္မွာ

ငါကိုယ္တိုင္ နစ္ျမဳပ္သြားေတာ့မယ္....

အိပ္မက္မက္ေနတယ္

အိပ္မက္....
            မက္ျပီတုိင္း မျပီးဘူး
                    ငါ ေက်ကြဲတယ္...
                            ငါ ၀မး္နည္းတယ္...
                                    ငါ ငိုေၾကြးတယ္....

အိပ္မက္....
            မက္ျပီတုိင္း မျပီးဘူး
                    ငါ လုိခ်င္တယ္...
                            ငါ ေတာင့္တတယ္...
                                    ငါ တက္မက္တယ္...

အိပ္မက္...
            မက္ျပီးရင္း ထပ္မက္
                    ငါအေတြးစေတြ မျပတ္ခင္
                            အိပ္မက္သတ္လို႔
                                    ငါေန႔ေတြ ေမွာင္ကုန္တယ္....

ငါ.....
            အိပ္မက္ေတြ မက္ေနတယ္......

။ ။ တံတိုင္း ။ ။

ေသဖူးတဲ့သူတစ္ေယာက္
ပ်ဥ္တစ္ခ်ပ္အေၾကာင္ ဋီကာ ဖြဲမေနေတာ့ဘူး
ငါ့တံတိုင္း ငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

အေမွာင္မွာက်က္စားတဲ့ ငွက္
အလင္းေတြ လာခ်မျပနဲ႕
ငါ့တံတိုင္းငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

သိုသိပ္ထားေပမယ့္ အပ္ေၾကာင္းထပ္သြားတဲ့
အခ်စ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္မမက္ေတာ့ဘူး
ငါ့တံတိုင္း ငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

အထီးက်န္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္
လက္ဆြဲ မႏႈတ္ဆက္ပါရေစနဲ႕
ငါ့တံတိုင္း ငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

အျပင္မွာေနသာေနတယ္
ငါ့တံတိုင္းငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

လူေတြေပ်ာ္ပါးေနၾကတယ္
င့ါတံတိုင္းငါခတ္ထားတယ္   ။   ။
လက္တဖက္ အခ်စ္တစ္ခုနဲ႕
ကမ္းလင့္ထားတယ္
ငါ့တံတိုင္း ငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

ျငီးေငြျခင္းေတြ အျမစ္တြယ္ေနတယ္
ငါရံုးမထြက္ေတာ့ဘူး
ငါ့တံတိုင္း...ငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

အလင္းေတြ နဲ႕...........
ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းေတြနဲ႕ ...........
ျဖဴစင္ျခင္းေတြနဲ႕ ...........
ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕ ...........
သာယာျခင္းေတြနဲ႕ ...........
ေငြေၾကးေတြနဲ႕ ...........
ငါ့တံတိုင္းကို မျဖိဳလဲက်ပါနဲ႕

အလြမ္းနဲ႕ ...........
အေမွာင္ေတြနဲ႕...........
ဒဏ္ရာေတြနဲ႕...........
ဒုကၡေတြနဲ႕...........
အထီးက်န္ျခင္းေတြနဲ႕...........
ငါေနသားက်ေနတယ္
ငါ့တံတိုင္း ငါခတ္ထားတယ္   ။   ။

ႏွလံုးသား ပ်ိဳးခင္း

နင္တိမ္တိုက္ေတြလို

ဟိုးအေ၀းေျပး

ငါ့နေဘး နင္မရွိေတာ့

ငါ့ႏွလံုးသား ကြင္းျပင္က်ယ္မွာ

နင့္အတြက္ ပန္းတခင္းပ်ိဳးထားတယ္ ... ခ်စ္သူ....

ေနပူပူမွာ

ေရအကူမပါပဲ စိုက္ခဲ့ေပမယ့္

ငါ့ႏွလံုးေသြးေတြေၾကာင့္

ဒီပန္းပင္ေတြ ရွင္သန္ခဲ့တယ္... ခ်စ္သူ....

နင့္အခ်စ္မိုးေတြေခါင္

ေလျပည္ေတာင္ မလာေတာ့

ဒီပန္းပင္ေတြ အေရာင္မဲ့

ခူးဆြတ္သူ မဲ႔ခဲ့တယ္ ... ခ်စ္သူ.....

ဒီတစ္ခါ ေလျပည္အလာ

တိမ္ေတြလာမလားလို႔ ေမ်ာ္လင့္ရင္း

ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ပန္းပင္ေတြေတာင္

ေသမလို အၾကိမ္ၾကိမ္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္... ခ်စ္သူ....

ေမွ်ာ္ေနဆဲပါခ်စ္သူ

နင္လာမယ့္ရက္...

မိုးရြာမယ့္ရက္...

င့ါပန္းခင္းေတြ အေရာင္စံုမယ့္ရက္....

အဲ့ဒီရက္....

ငါ့ရည္စူးထားတဲ့ အလွဆံုးဆိုတဲ့ ပန္းဖူးကို

နင့္လက္နဲ႔ပဲ ခူးေစခ်င္တယ္ ... ခ်စ္သူ....